Peer learning redt levens

Het heeft 811 levens gered in een jaar tijd alleen in de staat New England. Onlangs bezocht ik een congres over leren in organisaties, waar ik de lunchmeeting bezocht van Nancy Dixon. Zij vertelde over haar ervaringen en de resultaten met peer learning, het leren van en met gelijken (eng. ’peers’).

Het verhaal speelt zich af in medisch New England (VS). De verzekeringsmaatschappij vergoedt enkel nog bypass-operaties van ziekenhuizen die transparant zijn over hun sterftecijfer. Het gemiddelde aantal patiënten dat komt te overlijden als gevolg van deze veel voorkomende operatie ligt in de hele staat op ongeveer 5 per 100 operaties. De verschillen tussen de ziekenhuizen zijn echter groot. De bandbreedte ligt tussen 2% en de 9%. In welk ziekenhuis wil jij geopereerd worden?

Zonder formele structuur van leren
De betrokken chirurgen besluiten een tijd lang op gezette tijden met elkaar mee te kijken tijdens de uitvoering van bypass-operaties en daarna steeds samen elkaars werkwijze te evalueren. Zonder formele structuur van het leren (zoals een klaslokaal, leraar, theorieboek, cursus, training), daalt het sterfte geval na een jaar tot ongeveer 4% en eindigt na drie jaar op ongeveer 2,5% voor de betrokken ziekenhuizen. Deze daling staat gelijk aan 811 overlevenden!

Alleen vragen, onzekerheden en uitdagingen
Een ander verhaal speelt zich af in de 1930’s waar een groep van vijf Nobelprijs-winnaars in de natuurwetenschappen maandelijks samenkomt met hun beste leerlingen. Er is slechts één afspraak: er wordt niet gesproken over successen, maar enkel over vragen, onzekerheden en uitdagingen. Uit deze groep komt de ontdekking van het kernfusieproces (kernenergie) voort.

Of het verhaal van Nokia dat in staat is de ontwikkeltijd van nieuwe mobiele toestellen terug te brengen van zes naar drie maanden, enkel door verschillende ontwikkelteams op informele wijze met elkaar te verbinden.

Professionele uitwisseling tussen collega’s
In dit tijdperk veroudert informatie razendsnel, de ontwikkelingen volgen elkaar in veel hoger tempo op dan pakweg enkele decennia geleden. Het organiseren en stimuleren van professionele uitwisseling tussen collega’s is daarbij een van de belangrijkste sleutels om hiermee om te leren gaan. Intervisie is hierbij een bekende vorm, maar er zijn veel meer vormen en oplossingen te bedenken.

Angst voor verlies van controle en sturing
Voor betrokken organisaties is het wennen dat kennis niet langer van boven naar beneden door de organisatie heen druppelt. ‘Hoe weten we dan dat de informatie die ze aan elkaar vertellen wel de juiste is?’, is een vraag die wijst op verlies van controle en sturing. Ook daar moeten antwoorden op worden gevonden.

Het organiseren van informeel leren en ontwikkelen klinkt paradoxaal. Toch zou het wel eens een van de beste oplossingen kunnen zijn om weerwerk te blijven bieden aan de snelle veranderingen in de omgeving om ons heen. Hoe gaat jouw organisatie daarmee om?